بیت المالی که «گزینشی» است!

123

«بخور‌بخورهای» بابک زنجانی می‌شود بیت المال و «زد و بند های» کرسنت و سایر پرونده‌ها می‌شود «آینده نگری» و خرید امنیت! اگر بیت المال، بیت المال است پس این حد از سیاسی کاری در عمل چه می‌کند؟ مگر قرار نیست پرونده‌های فساد علنی شود و دلال‌ها به «جهنم» بروند پس برهان این برخوردهای چند جانبه چیست؟
زنگنه که به صدارت نفت برگزیده شد، پرونده بابک زنجانی را به خط کرد، هر جا نشست از این پدیده نادر گفت و معاون اول را نیز با خود همراه کرد، از همایش‌های غیرنفتی تا مجالس تخصصی، بابک را پیش کشید و از او گفت.
وزیر نفت جمهوری اسلامی ایران در جلسات خصوصی به رسانه‌ای‌ها می‌گفت بابک را رها نکنید و تا می‌توانید روی آن مانور بدهید، او پول ملت را خورده و بیت المال را تضییع کرده است، دولت گذشته باید پاسخگو باشد. اشاره زنگنه به دولتی بود که یاران وی را یکی پس از دیگری از کار برکنار و پرونده‌های فساد در دولت اصلاحات را افشا کرد. زنگنه هشت سال کنار بود و حرفی برای گفتن نداشت تا روزی که وزیر شد. وزیر که شد سعی کرد شأن خود را حفظ کرده و در ظاهر «تلافی» نکند. اینکه تلافی کرد یا نکرد به کنار اما بابک زنجانی بهترین دستمایه برای سیاسی کاری شد.
وزیر نفت راست می‌گوید که متهم نفتی پول نفت را خورده و با «پررویی» پاسخ می‌دهد، راست می‌گوید که ادعای وی مبنایی ندارد، درست گفته است که «ب. ز» از این قول‌ها که پول نفت را می‌دهد زیاد داده است اما بر اینکه واقعاً دغدغه وی برگرداندن حق و حقوق بیت المال است نمی‌توان صحه گذاشت.
زنگنه میراث کرسنت و استات اویل را برای نظام به یادگار گذاشت؛ میراثی با بن بست‌های بزرگ و هزینه‌هایی چند برابر پرونده بابک. گفتند از کرسنت ننویسید زیرا شورای عالی امنیت ملی مصوب کرده است که نباید چیزی نوشت. سخنگوی قوه قضائیه درباره این مصوبه ابراز بی‌اطلاعی کرد و هنوز هم مشخص نیست باید از کرسنت نوشت یا خیر. پرونده‌ای که خیلی از مدیران وی در آن نقش داشتند ناگفته‌ها و اسناد فراوانی دارد که هنوز نمی‌دانیم باید آنها را بازگو کرد یا خیر؟
بابک زنجانی محموله‌ها را فروخت و پول را برد ولی سال‌ها قبل تر، عده‌ای منافع ملی را می‌خواستند بفروشند و رشوه بگیرند که البته رشوه را گرفتند. یکی از همان هایی که رشوه گرفت حالا روبه‌روی وزیر می‌ایستد و می‌گوید اگر حکمی برای من صادر شود، می‌گویم پول را به چه کس و چه حزبی داده‌ام.
حرف و عمل وزیر نفت مؤید «بیت المال گزینشی» است، «بخور‌بخورهای» بابک زنجانی می‌شود بیت المال و «زد و بند های» کرسنت و سایر پرونده‌ها می‌شود «آینده نگری» و خرید امنیت! اگر بیت المال، بیت المال است پس این حد از سیاسی کاری در عمل چه می‌کند؟ مگر قرار نیست پرونده‌های فساد علنی شود و دلال‌ها به «جهنم» بروند پس برهان این برخوردهای چند جانبه چیست؟ اگر قرار است با فساد مبارزه شود و بیت المال احیا شود، دلیل جلسات با مقامات قضایی برای کاهش حکم محکومان چیست؟ تفاوت بابک زنجانی با محکومان کرسنت چیست؟
فساد بد است، هر کس و هر جریان و دولتی که باشد، بدون غربالگری، غربال که می‌شود کرسنت نمادی است از «سری» بودن احکام و صلاح مملکت، بابک هم می‌شود نماینده‌ای از فساد دولتی که همچون «مینی» است برای دولت جدید، نمی‌شود که شکارچی همان شکاربان باشد و در یک محیطی بسته همه چیز توافق شود!
وزیر نفت البته معتقد است برخی رسانه‌ها از بابک زنجانی پول گرفتند تا وی را بی‌گناه جلوه دهند و افکار عمومی را علیه وزارت نفت بشورانند، او هیچ گاه از رسانه‌ها بابت این ادعای خود عذرخواهی نکرد و بدون تردید چنین نقدی بر توضیحات خود را، مؤید حرف خود گرفته و با گروگانگیری رسانه ای، بر طبل «راستی آزمایی» سخنان خود می‌کوبد.
اگر ذره‌ای در نیت وزیر نفت مبنی بر احیای پول مردم تردیدی نبود، قطعاً از مواضع این عضو دولت حمایت می‌شد اما چه می‌توان کرد که در «لوح» فسادی که منتشر شده است، خطی از کرسنت و استات‌اویل و واردات دکل نیست تا هر عقل سلیمی، اهمیت بیت‌المال را از نظر دلسوزانش به لبخندی معنادار ترجمه کند.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *